Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Sonet IV - interpretacja

Geneza utworu„Sonet IV” Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego, „O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem”, został wydany po śmierci autora w słynnym zbiorze liryków „Rytmy
Interpretacja utworu„Sonet IV” opisuje egzystencjalną sytuację człowieka w świecie. Już sam tytuł utworu wskazuje na jej zasadniczy charakter, mianowicie swoistym fundamentem ludzkiego losu jest „wojowanie”. Ową dysharmonijną naturę ludzkiego żywota oddają wszystkie poziomy tekstu (od wersyfikacji, przez leksykę i składnię po stylistykę). Poeta wyraźnie przeciwstawia w tekście dwa sprzeczne porządki: spokojne szczęście kontrastuje z cierpieniem i walką.

Szarzyński dystansuje się wobec poglądów antycznych i renesansowych (takich, jak stoicyzm, tomizm czy irenizm) upatrujących istotę życia człowieka w harmonii. Nawiązuje natomiast do średniowiecza, uważa bowiem, że egzystencja ma charakter dramatyczny. Człowiek musi toczyć nieustanną walkę z szatanem, pokusami świata i własnym ciałem.

Wyraźnie pobrzmiewają tu echa średniowiecznego dualizmu, zgodnie z którym istota ludzka dzieli się na grzeszne ciało i dążącą do zbawienia duszę. Mowa tu o rozdarciu człowieka pomiędzy
Analiza utworuUtwór Szarzyńskiego to typ sonetu włosko-angielskiego (choć komponent włoski wyraźnie przeważa w wersyfikacyjnym układzie wiersza). Sonet składa się z dwóch części. Pierwsza z nich, zawierająca dwie czterowersowe strofy, ma charakter zobiektywizowany i refleksyjny. Podmiot liryczny wypowiada się tu w pierwszej osobie liczby mnogiej, a więc mówi w imieniu wspólnoty. Z kolei druga część sonetu (strofa czterowersowa i dwuwersowa puenta) jest bardziej ekspresyjna i zsubiektywizowana. Podmiot wypowiada się tu w pierwszej osobie liczby pojedynczej, pojawiają się liczne pytania i wykrzyknienia, które wskazują na wzrastające napięcie w tekście i nagromadzenie emocji.

Tekst ma charakter dysharmonijny, dominują tu przerzutnie, zakłócające spójność wiersza. Ponadto już w pierwszych strofach mamy do czynienia z kontrastem i